| تبليغات | X |
امام رضا (ع)
«مـحـرم مـاهـى اسـت كه مردم دوران جاهليّت هم جنگ را در آن حرام مىشمردند، ولى (برخى از) اين امـّت، در ايـن ماه، ريختن خون ما را حلال شمردند و احترام ما را هتك كردند و زن و فرزندان ما را بـه اسـارت بـردنـد و چـادرهـامـان را آتـش زدنـد و اشياى قيمتى ما را به غارت بردند و احترام پيامبر خدا (صلي الله عليه و آله) را درباره ما ناديده گرفتند. روز شهادت حسين (عليه السلام)، پلكهامان را خست و اشك ما را روان سـاخـت و عـزّتمـان را در سـرزمـيـن كـرب و بـلا(اندوه و گرفتـارى) بـه خـوارى مبدّل ساخت و براى هميشه، روزگار اندوه و گرفتارى را براى ما به ارث گذارد؛ بنابراين گـريـه كنـنـدگـان، بـايد بر مثل حسين (عليه السلام) بگريند؛ زيرا گريستن بر آن حضرت گناهان بزرگ را مىشويد»
ما رو هم دعا كنين اين شبها...
كربلا فقط یک شهر و یک نام نیست؛ هرجا که اهل حق در محاصره ناجوانمردانه یزیدیان زمانه باشند، آنجا کربلاست؛ کسانی هم که محاصره شدگان را می بینند اما فریادی بر نمی آورند را کوفی نام می نهند در مکتب ما.
خوب می دانم و می دانید که بیان جملات احساسی و قلم فرسایی دردی دوا نمی کند؛ اکنون هم مقصود این نیست که به واسطه بر هم نخوردن ژست اسلامی مان همدردی ای با محاصره شدگان غزه کرده باشیم و خلاص؛ نه، مقصود این است که در غفلت نمانم و نمانیم...
اگر جایگاه مسلمانی خود و واقعه ای که در حال روی دادن است را خوب بشناسیم، تا غزه در محاصره است، در این مکتب، دیگر آسایش حرام می شود بر ما...
نباید اجازه دهیم روزمرگی و تکرار جنایت، ما را از انجام وظیفه باز دارد؛ در مقابل جنایت یزیدیان، در هر زمان و برای هزارمین بار هم که باشد، سکوت، معنایی جز خیانت ندارد و سکوت کنندگان را نامی جز "کوفی" نمی توان نهاد...
و در این میان وای به حال کسانی که علاوه بر "سکوت"، "سازش" هم کرده اند ...
محاصره "غزه" توسط رژیم صهیونیستی، تعطيلى نيروگاه هاى برق، نبود دارو، قطع سوخت و آلودگي آب هاى آشاميدنى، "غزه" را امروز به "کربلا" تبدیل کرده و وای به حال آن حکام عرب که با یزیدیان صهیونیست سر سازش داشته و راه را برای جنایت هموار کرده اند ...
اما محکوم کردن "سکوت کنندگان" و "سازشکاران" و صد البته محکوم کردن "جنایتکاران"، آیا به تنهایی دردی دوا می کند از ما و فلسطینی ها؟ ...
خبرنگار مسلمان...
بم فروريخت و هزاران هزاران وطنمان را با خود برد
امروز 5 سال از آن صبح آخر گذشت
اما بدان كه هنوز هم فراموشت نكرده ام و منتظرت هستم
هرچند بعد از 5 سال نمي دانم چه بر سرت آمده
واقعا نمي دانم كجا بايد دنبالت را بگردم و از كه بپرسم
هنوز هم منتظرم شايد كه زير گوشه اي از اين آسمان باشي
و دعا مي كنم كه زنده باشي ...
